در دومین روز از اردیبهشت سال 1315 در شهر كویری یزد دیده به جهان گشود.
دیپلم ریاضیاش را سال 1335 از دبیرستان ایرانشهر یزد گرفت. در همان سال با
قبولی در رشته الكترومكانیك به دانشكده فنی دانشگاه تهران راه یافت؛ اما
پس از گذشت چند ماه از ادامه تحصیل در این رشته منصرف شد. سال 1336 با
قبولی در رشته ریاضی دانشسرای عالی (دانشگاه تربیت معلم فعلی) به آنجا رفت
و سال 1339 با كسب رتبه اول موفق به اخذ درجه كارشناسی شد. وی سال 1340 با
گرفتن بورسیه تحصیلی از وزارت فرهنگ وقت برای ادامه تحصیل به آمریكا رفت.
درجه كارشناسی ارشد ریاضی را سال 1342 از دانشگاه ایالتی میشیگان گرفت و به
عنوان عضو در 2 جامعه متشكل از دانشجویان نخبه ریاضی انتخاب شد. دكتر
بهزاد پس از اخذ درجه دكتری ریاضی در سال 1344 یك سال در دانشگاه ایالتی
وین با سمت استادیار به تدریس و تحقیق پرداخت. سال 1345 به ایران بازگشت و
به دانشگاه شیراز رفت. در همان سال نخستین دوره كارشناسی ارشد ریاضی در
ایران تشكیل شد.
وی سال 1346 به مقام دانشیاری ارتقا یافت و سال 1347 به آمریكا رفت و ضمن
تدریس و تحقیق كتاب Introduction to Theory of Graphs را با همكاری یك
استاد آمریكایی تالیف كرد. وی سال 1348 بار دیگر عزم وطن كرد و به عنوان
دانشیار یك سال در دانشگاه شیراز و یك سال در دانشگاه شهید بهشتی به كار
مشغول شد. سپس برای تدریس، تحقیق و سرپرستی دانشكده ریاضی به دانشگاه صنعتی
شریف منتقل شد و دوره كارشناسی ارشد ریاضی آن دانشگاه را تاسیس كرد. او پس
از 2 سال فعالیت در اولین روز مهر سال 1352 به عنوان نخستین عضو هیات علمی
دانشگاه صنعتی شریف به مقام استاد تمامی ارتقا یافت. وی همچنین سال 1350
با همكاری سایر اعضای هیات موسس، انجمن ریاضی ایران را بنیان نهاد و به مدت
4 سال به عنوان منشی (رئیس) این انجمن، فعالیتهای متعدد و ماندگاری را
پایهگذاری كرد. سال 1353 با استفاده از مرخصی مطالعاتی به عنوان بورسیه
ارشد فولبرایت به آمریكا رفت و با پشتیبانی مالی فرهنگستان ملی علوم آمریكا
به تحقیقات خود ادامه داد. سال 1354 به ایران بازگشت و پس از یك سال خدمت
مجدد در دانشگاه صنعتی شریف به دانشگاهی منتقل شد كه دانشگاه مازندران
امروزی براساس آن شكل گرفته است. در این دانشگاه تازه تاسیس به عنوان
قائممقام (معاون آموزشی، پژوهشی و دانشجویی) ضمن همكاری با
دانشگاههاروارد آمریكا در زمینههای فیزیك، شیمی، ریاضی و مردمشناسی
دورههای دكتری ایجاد كرد. به این ترتیب سال 1356 برای نخستین بار در ایران
عدهای دانشجو برای تحصیل در دورههای دكتری این 4 رشته پذیرفته شدند.
دكتر بهزاد سال 1355 به عنوان اولین رئیس بخش علوم پایه شورای پژوهشهای
علمی كشور انتخاب شد و برای اشاعه پژوهش در شاخههای علوم پایه برنامهریزی
كرد. در همین سال به عنوان یكی از 16 عضو هیات موسس فرهنگستان علوم ایران
برگزیده شد و با رای متفق اعضا، مسوولیت دبیركلی این فرهنگستان را به عهده
گرفت. كتاب Graphs and Digraphs تالیف دكتر بهزاد و 2 استاد آمریكایی در
سال 1357 چاپ و منتشر شد. وی از اول فروردین سال 1361 به افتخار بازنشستگی
نائل شد و در 75 سالگی همچنان چابك به تولید ریاضیات و اشاعه آن مشغول
است.
تبلیغات 
